Vorig jaar heb ik al laten doorschemeren dat ik mijn diensten voor wat betreft de praktijkconsulten wil uitbreiden. Dat gaat nu ook gebeuren. Vanaf de eerste maand van 2024 ben ik mij namelijk naast mijn andere al bestaande diensten ook gaan richten op het kinderconsult. Dat betreft dan kinderen t/m 9 jaar. Maar hoe verlopen dergelijke consulten? Daar wil ik het in dit blog over hebben.

De afspraak voor een kinderconsult

Het kan lastig zijn als je als ouder je kind niet meer begrijpt. Dat het kind door omstandigheden of gebeurtenissen niet lekker in het vel zit. Vaak zijn het kleine aanpassingen aan de manier van aanpak die daar verandering in kunnen brengen. Ik neem, nadat de aanvraag voor een kinderconsult bij mij is binnengekomen, meestal eerst telefonisch contact op. Aan de hand van de reactie kijk ik welk gedrag het kind vertoont en wat men als ouder daar eventueel al mee heeft gedaan. Soms kan het ook nodig zijn om verdere hulp te zoeken. Dan voelt het voor mij alsof ik er niets mee kan en dat het op een ander vlak zit. Hieruit kun je al opmaken dat ik zeker niet altijd hulp kan bieden. Als ik kan helpen en de ouder(s) willen nog steeds mijn hulp, dan volgt een afspraak voor een kinderconsult.

Tekening

Als het zover is, komt het kind samen met een ouder en/of begeleider naar de praktijk. Het is nog beter als, indien van toepassing, beide ouders meekomen naar het kinderconsult. Ik neem de ouders en het kind mee de praktijkruimte in. Daar liggen een tekenblok en kleurtjes klaar. Nadat ik de aandacht van het kind weet te trekken in een gesprek, krijg ik het meestal voor elkaar dat het kind een tekening gaat maken. Ondertussen praat ik met de ouders terwijl ik het kind daarin probeer te betrekken. Als het kind klaar is gaat het met een van de ouders naar de wachtruimte, of men brengt het kind naar de wachtruimte waar degene die is meegekomen wacht.

De uitkomst van het kinderconsult

Terwijl ik de tekening met de ouder(s) bespreek geef ik mijn bevindingen als medium aan ze door. Ook analyseer ik de tekening die het kind heeft gemaakt en welke kleuren het heeft gebruikt. Deze twee zaken samen geven een uitkomst, die van uiteenlopende aard kan zijn. Zo zou kunnen blijken dat het kind te snel geboren is of dat het juist om een trage bevalling ging. Of dat de moeder heel verdrietig was tijdens de zwangerschap of dat er vaak ruzie in huis was. Dit zijn vaak obstakels waar men op latere leeftijd van het kind niet meer aan denkt, maar die vaak wel de oorzaak kunnen zijn van het wisselende gedrag. Het kinderconsult biedt wat dat betreft uitsluitsel.

Handvatten

Nadat men mijn bevindingen heeft kunnen bevestigen reik ik enkele handvatten aan. Daarmee kan men beter met het kind communiceren en nog belangrijker: kind en ouder(s) gaan elkaar wederzijds meer begrijpen. Waardoor er weer vaker een lach op het kindergezichtje verschijnt. En dat is uiteindelijk de bedoeling van mijn nieuwe dienst.

Liefs, Wies Bakker


Fotoverantwoording